Decayedapple's Journals

we can't escape time.

So, I know it's a little bit early, but time goes so fast we wouldn't notice it's 2010 already.

Anyways, I'm going to do a top XX of the best album in 2009, just like a year ago, but something bigger.

What are the best records you've listened to this year? Just give me a few (no more than five) titles. I do listen to a lot of music, but I'm always opened for a new ideas. And, of course, I don't know every good band in the world. So, share when you've heard something good.

Please help me whit this. :D:D

ps. I mean albums RELEASED in 2009.

stolen stolen stolen stolen questions.

I stole this from EBCM, who stole it from FallOutFry, who stole it from NewAgeAmazon who stole it from El Rich, who stole it from xCollapsingCities who stole it from Musiciscool, who stole this from RhiannaResolution.

1. Why did you first add me as a friend?
2. What were your first thoughts about me?
3. What do you think now?
4. What is your favorite picture I've taken or blog I've written?
5. How would you describe me or what I post?
6. What reminds you of me?
7. If we were able to magically teleport to magical places together, what do you think would be awesome to do?
8. Maybe we could attempt to make an ice sculpture, what do you think we should make?
9. Do you believe in magic?
10. Are you happy we're friends?

you caught me with my pants down.

Now that I am bored as fuck and sick (i caught swine flu haha) and I can only do things that do not require too much moving (like typing, ofc) I decided to make a song top10 (yup, once friggin' again) each week (every friday/if i am home/if i am able to sign in on buzznet) until the end of holidays. This probably won't be any intresting, because when I'm sick/bored, I'm annoyed by everything around me, and when I'm annoyed, I do not feel like 'exploring something new' and that relates to music as well.

1. The Prodigy - Invaders Must Die

Not really my kind of music, but The Prodigy is something I fell in love with from the very first tunes.

2. Pendulum - Propane Nightmares

Well, I had a chance to see them live. And I do regret I didn't go to their concert. But I was tired and cold after seeing Faith No More. It was raining and I was wearing only that Kings Of Leon tshirt I bought sooner that day. You'll take a rest in grave, I should tell myslef then, because Pendulum is a great live band, as I found out later. DAMN IT.

3. Placebo - Song to Say Goodbye.

Placebo is one of the bands that I never loved too much. It was probably because I've never actually listened to them. I recently listened to Meds and Battle for the Sun. Two great records. I didn't see the band live (Open'er, Open'er, Open'er, Open'er, what the hell do you expect?!). But it's another thing I regret.

4. Kings Of Leon - Ragoo

you caught me with my pants down.

5. Kooks - Match Box

I acted like a total crazy fangirl on their concert. I wasn't even screaming. I was squealing.

6. Gossip - Heavy Cross

Beth Ditto's voice. And her positiveness. Need I say more?

7. Kings of Leon - Notion

I saw the music video yesterday on MTV2. It's nothing beyond awesome, but there's something about it that made me see the video like twenty times again and again.

8. Crystal Castles - Crimewave

I just can't help it, but I love the song.

9. Lily Allen - Fuck You

Lily Allen's lyrics and songs are just so damn catchy. Fuck you, fuck you very, very much. I'm driving my family insane.

10. Arctic Monkeys - Do Me A Favour

This is totally one of my favourite songs by Acrtic Monkeys. On the Open'er Festival I saw them live. They were amazing. However I didn't manage to stay until this song. I was squeezed in the middle of the crowd near the stage and I could barely breathe, so I left. I listened to it from my tent though. Anyway, Alex Turner was so freaking hot.

YOU KNOW I LOVE YA!

YAY

I'm in Gdynia on Heineken Open'er Music Festival. It is great. Amazing. I went to see Arctic Monkeys on Thursday and I saw Maria Peszek, Gossip and Kooks yesterday. Today I'll see White Lies, Faith No More and Pendulum. Tomorrow - Lily Allen, Kings Of Leon, Placego and The Prodigy.

I've got some photos. I'll write more as soon as I get home - Monday evening.

I think I need your help.

Me and Thorium are doing a decoration for my class. It's about photography. I completely have no idea which photos I should choose. Which are your favourites? I want you to choose four of my photos which you like the most. They can't be self-portraits, because I already printed one photo of me, and I don't want to be more pictures of my face on the decoration.

Odcinek liczy trzynasty?

Pomimo Å¼e Rosalie za wszelkÄï¿½ cenÄï¿½ staraÅï¿½a siÄï¿½ przekonaÄï¿½ Carlisle'a Å¼eby nie powiadamiaÅï¿½ caÅï¿½ej szkoÅï¿½y o zaistniaÅï¿½ym incydencie, ten uparÅï¿½ siÄï¿½, Å¼e jak najprÄï¿½dzej trzeba ostrzec szkoÅï¿½Äï¿½, Å¼e po szkole grasuje niezwykle sprytny gwaÅï¿½ciciel.
Rose jednak byÅï¿½a uparta.
-A co jeÅ¼eli to byÅï¿½ tylko jednorazowy przypadek? MoÅ¼e to siÄï¿½ nie powtÃ³rzy?
-Rose, a co jeÅ¼eli to siÄï¿½ powtÃ³rzy? Nie moÅ¼na tego tak zostawiÄï¿½. MuszÄï¿½ powiadomiÄï¿½ Dumbledore'a i caÅï¿½Äï¿½ szkoÅï¿½Äï¿½.
Rosalie odwrÃ³ciÅï¿½a gÅï¿½owÄï¿½ w kierunku Rudego
-A ty, co o tym myÅï¿½lisz? - spytaÅï¿½a oczekujÄï¿½c na poparcie
Rudy spuÅï¿½ciÅï¿½ wzrok.
-Wybacz Rose - szepnÄï¿½Åï¿½ - ale chyba lepiej bÄï¿½dzie, jeÅ¼eli Carlisle powie Dumbledoreowi. Nie wydajÄï¿½ mi siÄï¿½, Å¼eby temu komuÅï¿½ chodziÅï¿½o tylko o ciebie.
Rosalie zamknÄï¿½Åï¿½a oczy.
-No dobra - mruknÄï¿½Åï¿½a - ale nie jestem Rosalie Hale, tylko PewnÄï¿½ UczennicÄï¿½ z Hufflepuffu.
Po dÅï¿½ugiej chwili ciszy Carlisle zapytaÅï¿½ szeptem
-Rose--czy chcesz--czy jesteÅï¿½ w stanie opisaÄï¿½, jak do tego doszÅï¿½o?
-Carlisle - Rudy przerwaÅï¿½ groÅºnie
-W porzÄï¿½dku - Rosalie przeÅï¿½knÄï¿½Åï¿½a Åï¿½linÄï¿½ - Pytaj o cokolwiek.
-Kim on byÅï¿½?
-ByÅï¿½ doÅï¿½Äï¿½ wysoki. MiaÅï¿½ zachrypniÄï¿½ty gÅï¿½os... Carlisle, jak wykwalifikowanym czarodziejem trzeba byÄï¿½, Å¼eby na jednÄï¿½ noc zmieniÄï¿½ wampira w czÅï¿½owieka? - spytaÅï¿½a
-Wystarczy byÄï¿½ cwanym. KsiÄï¿½gi z wiadomoÅï¿½ciami o zmianach magicznych stworzeÅï¿½, jakimi sÄï¿½ na przykÅï¿½ad wampiry, w ludzi sÄï¿½ w naszej bibliotece, w dziale ksiÄï¿½g zakazanych.
Rosalie spojrzaÅï¿½a w sufit.
ZamyÅï¿½liÅï¿½a siÄï¿½ na chwilÄï¿½.
-Alice - rzekÅï¿½a po chwili - ona pewnie nie zobaczy napastnika, ale moÅ¼e bÄï¿½dzie w stanie zobaczyÄï¿½ to, kogo, kiedy i gdzie bÄï¿½dzie miaÅï¿½ zamiar zaatakowaÄï¿½.
-Owszem. Ale informacje, ktÃ³re nam przekaÅ¼e nie bÄï¿½dÄï¿½ udostÄï¿½pnione szkole. Prawda jest taka - kontynuowaÅï¿½ widzÄï¿½c pytajÄï¿½ce spojrzenia Rudego i Rose - Å¼e nawet Dumbledore nie ma pojÄï¿½cia o darach Alice, Jaspera i Edwarda. O ich zdolnoÅï¿½ciach, oprÃ³cz wampirÃ³w wiedzÄï¿½ tylko Ana Molly, Lucy Waters i ty, Fernando.
-Oh, Åï¿½wietnie. - mruknÄï¿½Åï¿½ Rudy. NiedoÅï¿½Äï¿½, Å¼e bÄï¿½dÄï¿½ musiaÅï¿½ teraz wspÃ³Åï¿½pracowaÄï¿½ z Molly i Waters, to do tego bÄï¿½dzie to trzymane w tajemnicy.
**
Kiedy caÅï¿½a szkoÅï¿½a zostaÅï¿½a powiadomiona o ataku na UczennicÄï¿½ z Hufflepuffu dziewczÄï¿½ta trzymaÅï¿½y siÄï¿½ zawsze razem, baÅï¿½y siÄï¿½ opuszczaÄï¿½ dormitorium po zmierzchu, zabroniono im bez wiedzy nauczycieli opuszczaÄï¿½ swoich dormitoriÃ³w po 21. Jednym sÅï¿½owem, Å¼ycie nocne Hogwartu powoli zaczÄï¿½Åï¿½o wymieraÄï¿½.
Rosalie - ktÃ³ra wbrew wszystkiemu bardzo szybko wrÃ³ciÅï¿½a do "dawnej formy" - podczas kaÅ¼dego posiÅï¿½ku rozglÄï¿½daÅï¿½a siÄï¿½ nerwowo, jakby spodziewaÅï¿½a siÄï¿½, Å¼e osoba, ktÃ³ra wyrzÄï¿½dziÅï¿½a jej krzywdÄï¿½ za chwilÄï¿½ pojawi siÄï¿½ przed niÄï¿½. Za radÄï¿½ Carlisle'a staraÅï¿½a siÄï¿½ wsÅï¿½uchiwaÄï¿½ w gÅï¿½osy ludzi przebywajÄï¿½cych w Wielkiej Sali, prÃ³bujÄï¿½c wyÅï¿½apaÄï¿½ ten, ktÃ³ry przemawiaÅï¿½ do niej czwartkowÄï¿½ nocÄï¿½.
Edward, pomimo Å¼e Å¼yÅï¿½ na tym Åï¿½wiecie ponad wiek, zdawaÅï¿½ siÄï¿½ byÄï¿½ zaskoczony faktem, Å¼e ktoÅï¿½ byÅï¿½ w stanie pozbawiÄï¿½ wampira wyostrzonych zmysÅï¿½Ã³w, siÅï¿½y i jadu... dla niego byÅï¿½o to trochÄï¿½ jak przywrÃ³cenie Rosalie do Å¼ycia, a przecieÅ¼ byÅï¿½o to to, o czym marzyÅï¿½a od czasu stania siÄï¿½ krwioÅ¼erczÄï¿½ bestiÄï¿½.
ByÅï¿½ wstrzÄï¿½Åï¿½niÄï¿½ty faktem, Å¼e ktoÅï¿½ przebywajÄï¿½cy na terenie szkoÅï¿½y wyrzÄï¿½dziÅï¿½ jej takÄï¿½ krzywdÄï¿½. I baÅï¿½ siÄï¿½, Å¼e komuÅï¿½ moÅ¼e zaleÅ¼eÄï¿½ na upokorzeniu wampirÃ³w i uniemoÅ¼liwienie im nauki czy pracy jak normalnym ludziom.
Ana zamartwiania Edwarda o siostrÄï¿½ uznaÅï¿½a za niezwykle urocze i, ze wzglÄï¿½du na to, Å¼e jemu bardzo na tym zaleÅ¼aÅï¿½o, robiÅï¿½a wszystko, co w jej mocy, Å¼eby pomÃ³c w znalezieniu przestÄï¿½pcy.
-No ale przecieÅ¼ moÅ¼esz--nie umiaÅï¿½byÅï¿½ przeczytaÄï¿½ jego myÅï¿½li? - spytaÅï¿½a Ana przy kolacji
-Raczej nie. Ten ktoÅï¿½ jest odporny na czytanie w myÅï¿½lach. To trochÄï¿½ jak bardzo zaawansowana oklumencja. A to co ja potrafiÄï¿½, to coÅï¿½--coÅï¿½ w rodzaju legilimencji. Z tÄï¿½ rÃ³Å¼nicÄï¿½, Å¼e ja robiÄï¿½ to od kiedy -- umarÅï¿½em-- to jest coÅï¿½, czego nie kontrolujÄï¿½--.
-Åï¿½wietnie - mruknÄï¿½Åï¿½a Ana - a czy w koÅï¿½cu znajdziemy coÅï¿½, co pomoÅ¼e nam w rozwiÄï¿½zaniu tej pieprzonej zagadki? Bo narazie tylko wiemy co nam nie pomoÅ¼e.
-Ano, wszystko bÄï¿½dzie dobrze. - szepnÄï¿½Åï¿½ Edward zimnymi opuszkami palcÃ³w dotykajÄï¿½c jej policzka.
Ana nie wyglÄï¿½daÅï¿½a na uspokojonÄï¿½.
-Ale, Edward, jeÅ¼eli jemu chodzi wÅï¿½aÅï¿½nie o wampiry? JeÅ¼eli chodzi mu o upokorzenie was? W niebezbieczeÅï¿½stwie moÅ¼e byÄï¿½ Alice -- i Lucy. Edward, ja teÅ¼! BojÄï¿½ siÄï¿½ tego bardziej niÅ¼ powinnam baÄï¿½ siÄï¿½ ciebie.
-Ano--posÅï¿½uchaj--
-Ale co ty moÅ¼esz mi powiedzieÄï¿½? Wiesz o tej sprawie tyle samo co ja, i dobrze wiesz, Å¼e mogÄï¿½ mieÄï¿½ racjÄï¿½, mimo Å¼e nie dopuszczasz do siebie tej myÅï¿½li.
-MoÅ¼e i masz racjÄï¿½. Ale -- ale przecieÅ¼ wiesz, Å¼e ze mnÄï¿½ jesteÅï¿½ bezpieczna.
Ana odwrÃ³ciÅï¿½a gÅï¿½owÄï¿½.
-Po tym, co staÅï¿½o siÄï¿½ Rosalie juÅ¼ nikt nie jest bezpieczny w tej szkole. Nawet z tobÄï¿½.

Kocham Was, dziewczynki.

DwanaÅ›cie.

Lekcje przerwaÅ‚ im dzwonek.
Uczniowie szybko ulotnili siÄ™ klasy.
-Margaret! ProszÄ™, podejdÅº tu - zawoÅ‚aÅ‚a Beatrice
Klasa opustoszaÅ‚a. Margaret nieÅ›miaÅ‚ym krokiem podeszÅ‚a do biurka profesor Dumbledore.
-Tak, proszÄ™ pani? - spytaÅ‚a gÅ‚osem przesÄ…czonym jadem
-SÅ‚uchaj, Ret - zaczÄ™Å‚a - wiem, Å¼e zaleÅ¼y na Syriuszu. Wiedz, Å¼e to nie jest tak, Å¼e ja robiÄ™ to specjalnie--
Ret prychnÄ™Å‚a.
-Co ty nie powiesz? - krzyknÄ™Å‚a - niby te twoje szlabany to przez przypdaek, czy teÅ¼ moÅ¼e Syriusz na nie zasÅ‚ugiwaÅ‚? JesteÅ› dziwkÄ…, nie masz pojÄ™cia, co czujÄ™, a udawajÄ…c te szlabany nie ukarzesz jego, tylko mnie. Co ty sobie wyobraÅ¼asz, zaciÄ…gajÄ…c do Å‚Ã³Å¼ka mojego chÅ‚opaka, trzy razy w tygodniu? Czy sprawia ci przyjemnoÅ›Ä‡, to Å¼e ja cierpiÄ™, Å¼e nie mogÄ™ spaÄ‡ po nocach, ze Å›wiadomoÅ›ciÄ…, Å¼e mÃ³gÅ‚by byÄ‡ ze mnÄ…, a jest z niewyÅ¼ytÄ… Å¼onÄ… dyrektora? Mam w dupie to, co teraz ze mnÄ… zrobisz, czy wyrzucisz, czy rzucisz na mnie jeden ze swych zboczonych urokÃ³w, dla mnie jesteÅ› tylko gÅ‚upiÄ…, egoistycznÄ… kurwÄ…, myÅ›lisz tylko o jednym, a jak juÅ¼ sobie kogoÅ› upatrzysz, nie zwaÅ¼ajÄ…c na to ile osÃ³b po drodze zranisz, dopniesz swego i w koÅ„cu siÄ™ z nim przeÅ›pisz.
ZamilkÅ‚a. Przez chwilÄ™ wpatrywaÅ‚a siÄ™ gniewnym spojrzeniem w Beatrice, a potem, ze Å‚zami oczach, wybiegÅ‚a z sali.
Teraz chciaÅ‚a tylko dobiec do swego Å‚Ã³Å¼ka, i juÅ¼ nigdy nie opuszczaÄ‡ sypialni dziewczÄ…t. To, co zrobiÅ‚a byÅ‚o bÅ‚Ä™dem i zdawaÅ‚a sobie z tego sprawÄ™, ale z drugiej strony nie mogÅ‚a juÅ¼ dÅ‚uÅ¼ej tego w sobie trzymaÄ‡.
PrÄ™dzej czy pÃ³Åºniej i tak by wybuchÅ‚a.
DotarÅ‚szy do dormitorium Gryffindoru popÄ™dziÅ‚a do sypialni i rzucajÄ…c siÄ™ na swoje Å‚Ã³Å¼ko zasÅ‚oniÅ‚a kotary. Nie miaÅ‚a ochoty na czyjekolwiek odwiedziny. Po chwili kotary odsÅ‚oniÅ‚y siÄ™ i Ret ujrzaÅ‚a Sannt wpatrujÄ…cÄ… siÄ™ w niÄ… ze wspÃ³Å‚czuciem.
-Czego? - jÄ™knÄ™Å‚a przez Å‚zy
-DostaÅ‚am to od Beatrice. KazaÅ‚a ci to daÄ‡.
Ret chwyciÅ‚a kawaÅ‚ek bÅ‚Ä™kitnego pergaminu i zasÅ‚oniwszy zasÅ‚ony przed nosem Grance drÅ¼Ä…cymi dÅ‚oÅ„mi rozÅ‚oÅ¼yÅ‚a karteczkÄ™.
Niestarannymi zawijasami byÅ‚o tam nabazgrane kilka zdaÅ„.
"Nie wylecisz. Tego wÅ‚aÅ›nie siÄ™ spodziewaÅ‚am. DaÅ‚aÅ› mi jednak do zrozumienia. MuszÄ™ z tym skoÅ„czyÄ‡. Nie bÄ™dÄ™ juÅ¼ ruszaÄ‡ twojego Syriusza,
przepraszam,
Beatrice Dumbledore"
----
ByÅ‚o juz zdecydowanie za pÃ³Åºno na spacer karytarzami Hogwartu.
Ale Rose nie mogÅ‚a usiedzieÄ‡ w dormitorium. ChciaÅ‚a - tak jak kiedyÅ› z nim - wyjÅ›Ä‡ pooglÄ…daÄ‡ gwiazdy o pÃ³Å‚nocy, tam, gdzie sÄ… najwiÄ™ksze okna. ChciaÅ‚a znaleÅºÄ‡ wszystkie te kÄ…ty, wszystkie zakamarki, wszystkie puste klasy, czy inne nieuÅ¼ywane pomieszczenia. Wszystkie te miejsca, ktÃ³re przypominaÅ‚y jej o jego istnieniu, o chwilach z nim spÄ™dzonych.
OpuÅ›ciÅ‚a sypialnie dziewczÄ…t. W pokoju wspÃ³lnym nie byÅ‚o juÅ¼ nikogo, kto mÃ³gÅ‚by jej przeszkodziÄ‡ w nocnej przechadzce. Rudy spojrzaÅ‚ na niÄ… znad ksiÄ…Å¼ki do eliksirÃ³w i odprowadziÅ‚ wzrokiem dopÃ³ki nie znieknÄ™Å‚a za kamiennymi drzwiami.
SzÅ‚a powoli. Przed sobÄ… miaÅ‚a przecieÅ¼ caÅ‚Ä… noc. W koÅ„cu w dormitorium nikt juÅ¼ na niÄ… nie czekaÅ‚. ByÅ‚a sama. Osoby, ktÃ³re obchodziÅ‚y siÄ™ jej istnieniem mogÅ‚a policzyÄ‡ na palcach jednej dÅ‚oni.
Smutne, pomyÅ›laÅ‚a.
WestchnÄ™Å‚a.
Emmett, Emmett, gdzie podziaÅ‚ siÄ™ mÃ³j Emmett?
Dlaczego nie ma go tu, ze mnÄ…?
Dlaczego wybraÅ‚ kogoÅ› innego?
GdzieÅ›, na drugim kioÅ„cu korytarza usÅ‚yszaÅ‚a czyjeÅ› kroki.
To pewnie ten idiota, Irytek, pomyÅ›laÅ‚a.
SzÅ‚a dalej. Po chwili znowu usÅ‚yszaÅ‚a jakieÅ› dÅºwiÄ™ki. BaÅ‚a siÄ™ odwrÃ³ciÄ‡, ale tak bardzo chciaÅ‚a wiedzieÄ‡, kto jÄ… Å›ledzi. Z czasem, kiedy kroki zbliÅ¼aÅ‚y siÄ™ w jej kierunku stawaÅ‚a siÄ™ coraz bardziej przeraÅ¼ona.
Zanim zdÄ…rzyÅ‚a siÄ™ odwrÃ³ciÄ‡, ktoÅ› rzuciÅ‚ na niÄ… zaklÄ™cie.
Bardzo mÄ…dre, pomyÅ›laÅ‚a.
ByÅ‚a Å›lepa.
-Witaj Rose - powiedziaÅ‚ mÄ™Å¼czyzna zachrypniÄ™tym gÅ‚osem. SÅ‚yszaÅ‚a w nim coÅ› znajomego, ale byÅ‚a zbyt przestraszona Å¼eby zgadywaÄ‡ do kogo naleÅ¼aÅ‚.
MÄ™Å¼czyzna podszedÅ‚ bliÅ¼ej
-ChodÅº do mnie - machnÄ…Å‚ rÃ³Å¼dÅ¼kÄ… - jesteÅ› bezbronna - szepnÄ…Å‚ - nie zrobisz mi krzywdy, dopÃ³ki na to nie zezwolÄ™.
Rosalie poczuÅ‚a, Å¼e wzbiera siÄ™ w niej gniew. Ale rzeczywiÅ›cie, w ustach nie czuÅ‚a jadu, a jej zmysÅ‚y zostaÅ‚y przygaszone; nie sÅ‚yszaÅ‚a bicia jego serca, nie czuÅ‚a zapachu jego krwi...
-JesteÅ› bezbronna - powtÃ³rzyÅ‚ gÅ‚os
Rose drgnÄ™Å‚a. Uciekaj, gÅ‚upia, zapiszczaÅ‚ gÅ‚os w jej gÅ‚owie, ale nogi odmawiaÅ‚y jej posÅ‚uszeÅ„stwa. On jÄ… kontrolowaÅ‚. Nie caÅ‚kowicie, ale to wystarczyÅ‚o, Å¼eby Rose nie byÅ‚a zdolna do ucieczki.
Jego rÄ™ce oplotÅ‚y jej taliÄ™, jego ciaÅ‚o przyparÅ‚o jÄ… do kamiennej Å›ciany.
Jego usta bÅ‚Ä…dziÅ‚y po jej szyi.
Oh, to tego chce, pomyslaÅ‚a.
Ale poddaÅ‚a siÄ™ wiedzÄ…c, Å¼e z tego miejsca nie ma ucieczki.
--
DochodziÅ‚a szÃ³sta rano.
Na dworze powoli robiÅ‚o siÄ™ jasno. W dormitorium Hufflepuffu wszyszcy wciÄ…Å¼ spali, jednak w pokoju wspÃ³lnym, przy kominku przebywaÅ‚a osoba, ktÃ³ra przez caÅ‚Ä… noc nie zmruÅ¼yÅ‚a oka ani na minutÄ™.
Rudy juÅ¼ dawno odÅ‚oÅ¼yÅ‚ ksiÄ…Å¼kÄ™ do eliksirÃ³w. Bardzo ciÄ™Å¼ko byÅ‚o mu siÄ™ skupiÄ‡..
I tak wiÄ™kszÄ… czÄ™Å›Ä‡ nocy spÄ™dziÅ‚ na rozmyÅ›laniach o jego dziewiÄ…tym semestrze w Hogwarcie.
GÅ‚Ã³wnie rozmyÅ›laÅ‚ o Lucy. Mimo Å¼e w bezczelny sposÃ³b zÅ‚amaÅ‚a mu serce, nie byÅ‚ w stanie powiedzieÄ‡ o niej zÅ‚ego sÅ‚owa.
I nie mÃ³gÅ‚ o niej zapomnieÄ‡.
CaÅ‚y czas przed oczami miaÅ‚ jej twarz, jej uÅ›miech, a w uszach brzmiaÅ‚y mu jej sÅ‚owa wypowiedziane na tarasie kairskiego hotelu
"ZakochaÅ‚am siÄ™ w tobie, Rudy"
I co siÄ™ dziaÅ‚o potem, tej nocy...
Nieodpowiedni czas, nieodpowiednie miejsce?!
Gdzie, do cholery jest to miejsce? Kiedy nadejdzie ten czas?~
A co jeÅ¼eli.. ten czas juÅ¼ nadszedÅ‚.. i Lucy..
Rudy miaÅ‚ ochotÄ™ w coÅ› kopnÄ…Ä‡. Tak ciÄ™Å¼ko przychodziÅ‚o mu zaakceptowanie faktu, Å¼e on juÅ¼ kogoÅ› ma.
Å»e nigdy do niego nie wrÃ³ci.
Ale to i tak nie byÅ‚o powodem, dlaczego zostaÅ‚ na caÅ‚Ä… noc w pokoju wspÃ³lnym.
ZostaÅ‚, chcÄ…c poznaÄ‡ czyjÅ› sekret.
Sekret, dla ktÃ³rego blond piÄ™knoÅ›Ä‡ wymknÄ™Å‚a siÄ™ z dormitorium o drugiej w nocy.
Sekret Rosalie Hale.
Jednak Rosalie nie wrÃ³ciÅ‚a na noc do dormitorium. Gdzie teraz byÅ‚a, nie wiedziaÅ‚ nikt, z wyjÄ…tkiem kochanka, dla ktÃ³rego wyszÅ‚a.
Rudy zamartwiaÅ‚ siÄ™ jej nieobecnoÅ›ciÄ…. Pomimo Å¼e byÅ‚a wampirem, Å¼e byÅ‚a silna, Å¼e zmysÅ‚y miaÅ‚a wyczulone na bodÅºce z zewnÄ…trz, wciÄ…Å¼ byÅ‚a w zamku peÅ‚nym magii, gdzie ludzie z pozoru spokojni i niegroÅºni mogli okazaÄ‡ siÄ™ potworami.
Rudy podniÃ³sÅ‚ siÄ™ z fotela.
RuszyÅ‚ w kierunku sypialni chÅ‚opcÃ³w.
W ostatyniej chwili siÄ™ rozmyÅ›liÅ‚. MoÅ¼e nie warto powiadamiaÄ‡ o tym Emmetta? MoÅ¼e lepiej bÄ™dzie, jeÅ¼eli samo to zaÅ‚atwie, pomyÅ›laÅ‚ Rudy. WychodzÄ…Ä‡ z dormitorium Hufflepuffu staraÅ‚ siÄ™ zrobiÄ‡ jak najmniej haÅ‚asu. Po chwili namysÅ‚u skrÄ™ciÅ‚ w lewo. Tylko gdzie, do cholery ona mogÅ‚a byÄ‡?
Zamek jest przecieÅ¼ ogromny, a ona moÅ¼e byÄ‡ wszÄ™dzie. Pewnie poszÅ‚a gdzieÅ›, gdzie spÄ™dzaÅ‚a czas z tym idiotÄ….
One takie sÄ…, pomyÅ›laÅ‚, pÃ³jdÄ… siÄ™ wypÅ‚akiwaÄ‡ w miejsce, ktÃ³re siÄ™ im kojarzy z ich byÅ‚ymi.
Rudy prychnÄ…Å‚, skrÄ™cajÄ…c w ciemny korytarz.
I wtedy jÄ… zobaczyÅ‚. LeÅ¼aÅ‚a na czarnej posadzce, owiniÄ™ta swojÄ… szatÄ…, nieprzytomna.
Rudy uklÄ™knÄ…Å‚ przy niej. OdgarnaÅ‚ wÅ‚osy z jej twarzy.
-Rose - szepnÄ…Å‚. MilczaÅ‚a, ale jej powieki drgnÄ™Å‚y.
WziÄ…Å‚ jÄ… na rÄ™ce. Jej twarz spoczywaÅ‚a na jego piersi. Rytm jego serca sprawiÅ‚, Å¼e siÄ™ ocknÄ™Å‚a. OtworzyÅ‚a oczy, ale od razu spowrotem je zamknÄ™Å‚a.
-Emmett - jÄ™knÄ™Å‚a - Emm, powiedz, Å¼e to byÅ‚ sen. Å»e to byÅ‚ tylko koszmar.
-Po pierwsze - powiedziaÅ‚ - nie jestem Emmett. A po drugie, wampiry podobno nie sypiajÄ…. Rose, co siÄ™ staÅ‚o?
-Nie Emmett? Kto? Gdzie jesteÅ›my? Co--
-Ciii. To ja, Rudy. NiosÄ™ ciÄ™ do skrzydÅ‚a szpitalnego.
-Ah, Rudy - otworzyÅ‚a oczy - On.. on.. mnie.. - MÃ³wiÅ‚a bardzo cicho. KoÅ„cÃ³wkÄ™ jej zdania usÅ‚yszaÅ‚ tylko Rudy.
O maÅ‚o co nie upuÅ›ciÅ‚ jej na posadzkÄ™.
-Co? Kto?
-Nie wiem. OÅ›lepiÅ‚ mnie. Potem rzuciÅ‚ na mnie jakieÅ› zaklÄ™cie. Przez caÅ‚Ä… noc.. przestaÅ‚am byÄ‡ wampirem. Nie mogÅ‚am go ugryÅºÄ‡, nic. - ZarzucajÄ…c ramiona na jego szyi zaÅ‚kaÅ‚a gÅ‚oÅ›no.
-PrzestaÅ„. ProszÄ™. Nie myÅ›l o tym - szepnÄ…Å‚ delikatnie.
Przez dÅ‚uÅ¼szÄ… chwilÄ™ - dopÃ³ki nie dotarli do skrzydÅ‚a szpitalnego - byÅ‚o sÅ‚ychaÄ‡ tylko kroki Rudego.
Rosalie poczuÅ‚a, Å¼e dochodzi do siebie.
SparaliÅ¼owane zmysÅ‚y znowu zaczÄ™Å‚y dziaÅ‚aÄ‡ jak powinny, a w ustach poczuÅ‚a nowÄ… dawkÄ™ jadu. ByÅ‚a gÅ‚odna, ale teÅ¼ bardzo wyczerpana. Pragnienie piekÅ‚o jej gardÅ‚o, ale to i tak byÅ‚o niczym w porÃ³wnaniem z bÃ³lem psychicznym.
-Carlisle, szybko - zawoÅ‚aÅ‚ Rudy wpadajÄ…c do sali.
Carlisle wyszedÅ‚ zza parawanu.
-Rudy -- Chryste, Rose! - krzyknÄ…Å‚ - Co jej jest? WyglÄ…da okropnie, nawet jak na siebie.
Rudy poÅ‚oÅ¼yÅ‚ Rosalie na wskazanym przez Carlisla Å‚Ã³Å¼ku i usiadÅ‚ obok niego.
Rosalie skryÅ‚a twarz w poduszcze.
Ten koszmar musiaÅ‚a przeÅ¼yÄ‡ teraz na nowo, od poczÄ…tku do koÅ„ca.

E-fucken-leven.

Po sobotnim balu uczniowie dzielili siÄ™ na trzy grupy.
Grupa pierwsza - smutni i rozczarowani, jak Lucy, Adeline czy Rosalie.
Grupa druga - rozwÅ›cieczeni z Rudym, Ikerem i Diggorym na czele
i grupa trzecia - przeszczÄ™Å›liwi - w ktÃ³rej skÅ‚ad wchodzili miÄ™dzy innymi Caroline, Ana, czy Edward.
Jasper od tamtej pory nie naciskaÅ‚. UstanowiÅ‚ sobie pewnÄ… granicÄ™ i nie zamierzaÅ‚ jej przekraczaÄ‡, chyba Å¼e Lucy tego zechce.
A ona byÅ‚Ä… szczÄ™Å›liwa, Å¼e Jasper nie jest natrÄ™tnym zbokiem jak jego brat, Edward, ktÃ³ry wraz z AnÄ… Molly zdawali siÄ™ tworzyÄ‡ wspaniaÅ‚Ä… parÄ™ napalonych ideaÅ‚Ã³w i zaspokajali siÄ™ nawzajem w stu procentach.
Oboje i Lucy, i Jasper mimo wszystko cieszyli siÄ™ szczÄ™Å›ciem Any i Edwarda, i vice versa.
Niewiadomo z czyjej winy, ale nawet Lucy z czasem zaczÄ™Å‚a siÄ™ odnosiÄ‡ do Any nieco cieplej.
-Zobaczysz, juÅ¼ niedÅ‚ugo bÄ™dziecie przyjaciÃ³Å‚kami - zapewniÅ‚ jÄ… Jasper.
I Ana miaÅ‚a takÄ… nadziejÄ™, bo ani w dormitorium Slytherinu, ani nigdzie indziej w tej szkole nie miaÅ‚a nikogo, komu mogÅ‚aby opowiedzieÄ‡ o swoich problemach. A tylko wyglÄ…daÅ‚a na takÄ…, ktÃ³ra takowej osoby nie potrzebuje.
----
Alice wpatrywaÅ‚a siÄ™ w okno. Powoli robiÅ‚o siÄ™ juÅ¼ ciemno i za oknami padaÅ‚ deszcz. Alice Cullen uwielbiaÅ‚a deszcz. Wtedy trawa i drzewa wyglÄ…daÅ‚y na jeszcze bardziej zielone.. Å»aÅ‚owaÅ‚a, Å¼e nie moÅ¼e wyjÅ›Ä‡ i po prostu postaÄ‡ w deszczu, nie moÅ¼e poczuÄ‡ kropel na swojej twarzy.. Powietrze podczas deszczu jest tak przyjemnie ciÄ™Å¼kie, pomyÅ›laÅ‚a i uÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™ do siebie.
W szybie nie mogÅ‚a zobaczyÄ‡ swojego odbicia, ale wiedziaÅ‚a, Å¼e jej oczy sÄ… teraz czarne jak wÄ™gle.. Za kaÅ¼dym razem, kiedy w pobliÅ¼u przebywaÅ‚ jakiÅ› czÅ‚owiek, pragnienie piekÅ‚o jej gardÅ‚o i z dnia na dzieÅ„ byÅ‚o ono coraz wiÄ™ksze.. I zwÅ‚aszcza one dwie - Lucy i Ana - pachniaÅ‚y wyjÄ…tkowo kuszÄ…co.
Lucy - westchnÄ™Å‚a Alice - pachniaÅ‚a czekoladÄ…. MlecznÄ…. A ta druga, Molly, brzoskwiniami.
I obie byÅ‚y - na wÅ‚asne Å¼yczenie - w niebezpieczeÅ„stwie, jako dwa tak bardzo pociÄ…gajÄ…ce osobniki rasy ludzkiej zadajÄ…ce siÄ™ z wampirami.
Warto teÅ¼ dodaÄ‡, Å¼e Jasper uwielbia czekoladÄ™.
Alice parsknÄ™Å‚a gÅ‚oÅ›nym, melodyjnym Å›miechem, ktÃ³ry odbiÅ‚ siÄ™ echem po Pokoju WspÃ³lnym Ravenclawu.
Nagle usÅ‚yszaÅ‚a dÅºwiÄ™k przesuwanego kamienia i spojrzawszy w kierunku drzwi ujrzaÅ‚a kogoÅ›, kto zdecydowanie nie powinien siÄ™ tam znajdowaÄ‡.
-Edward, idioto, mÃ³wiÅ‚am ci Å¼ebyÅ› tu nie przychodziÅ‚. KtoÅ› kiedyÅ› zobaczy i--
-Spokojnie, Alice, przecieÅ¼ nikogo tu nie ma.
-Racja. A ty byÅ‚eÅ› pierwszÄ… osobÄ…, ktÃ³ra o tym wiedziaÅ‚a, przecieÅ¼.
Edward uniÃ³sÅ‚ brwi.
-Czego?
-PrzyszedÅ‚em zapytaÄ‡ o AnÄ™. Nie widziaÅ‚em jej od rana, nie wiem gdzie jest. MartwiÄ™ siÄ™ o niÄ….
-PrzecieÅ¼ moÅ¼esz--
-Nie mogÄ™, wiesz o tym.
-Fakt - zamknÄ™Å‚a oczy - poczekaj chwilÄ™.
Alice otworzyÅ‚a oczy i po chwili gwaÅ‚townie odwrÃ³ciÅ‚a gÅ‚owÄ™.
-Za 15 minut bÄ™dzie w skrzydle szpitalnym ze zÅ‚amanym nadgarstkiem.
-Co? Jak? Kurwa! - Edward uderzyÅ‚ w drewniany stolik, zostawiajÄ…c na blacie odbitÄ… swojÄ… piÄ™Å›Ä‡. - Nie da siÄ™ nic zrobiÄ‡?
-Chryste, po co te nerwy? Nic jej nie jest, to tylko nadgarstek. Ale moÅ¼esz iÅ›Ä‡ zanieÅ›Ä‡ jej kwiatka, zdaje siÄ™, Å¼e bÄ™dzie musiaÅ‚a zostaÄ‡ tam na dÅ‚uÅ¼ej.
-WiÄ™c to nic powaÅ¼nego?!
-Carlisle mÃ³wi, Å¼e to zÅ‚amanie jest dosyÄ‡ skomplikowane, ale nic jej nie bÄ™dzie. IdÅº jÄ… utul na dobranoc.
---
Po opuszczeniu biblioteki Ana udaÅ‚a siÄ™ kamiennymi schodami na dÃ³Å‚ do dormitorium Slytherinu.
Ah, Å¼e ta pinda Pince byÅ‚a tak Å‚atwa do wykiwania, myÅ›laÅ‚a Ana, jedno zaklÄ™cie i da mi kaÅ¼dÄ… ksiÄ…Å¼kÄ™, o jakÄ… jÄ… poproszÄ™.
ZacisnÄ™Å‚a dÅ‚onie na wypoÅ¼yczonym egzemplarzu 1000 najsilniejszych eliksirÃ³w i pobiegÅ‚a w dÃ³Å‚.
ZatrzymaÅ‚y jÄ… donoÅ›ne krzyki i chichoty dochodzÄ…ce z gÃ³ry. RzuciÅ‚a ksiÄ…Å¼kÄ™ na posadzkÄ™ i pobiegÅ‚a do miejsca, z ktÃ³rego dochodziÅ‚y odgÅ‚osy
-Smarkerus - krzyczaÅ‚ James celujÄ…c w Snape'a rÃ³Å¼dÅ¼kÄ… - Jak siÄ™ masz?
-Spierdalaj, Potter - odpowiedziaÅ‚.
-Nie przeklinaj Å›mierdzielu, bo bÄ™dÄ™ musiaÅ‚ wykorzystaÄ‡ ciÄ™ jako krÃ³lika doÅ›wiadczalnego, a chcÄ™ wyprÃ³bowaÄ‡ nasze nowe zak--
-Och, ale z was idioci - powiedziaÅ‚a nagle wyÅ‚aniajÄ…c siÄ™ z mroku.
-Molly, jeszcze tylko ciebie nam tu brakuje, dziwko - krzyknÄ…Å‚ Syriusz odwracajÄ…c siÄ™ w jej kierunku.
-UwaÅ¼aj, Black - syknÄ™Å‚a
-UwaÅ¼aj, Molly - odpowiedziaÅ‚ - Å¼eby nie poÅ‚amaÄ‡ sobie paznokci - parsknÄ…Å‚ Å›miechem, ktÃ³ry uderzajÄ…co przypominaÅ‚ szczekniÄ™cie psa
-Moje paznokcie zrobiÄ… wiÄ™cej krzywdy, niÅ¼ twoje dwie rÃ³Å¼dÅ¼ki razem wziÄ™te, jeÅ¼eli wiesz co mam na myÅ›li - odpyskowaÅ‚a
Black zaniemÃ³wiÅ‚.
RÃ³Å¼dÅ¼ka Jamesa wciÄ…Å¼ wycelowana byÅ‚a w Snape'a, ale jego oczy z niekÅ‚amanÄ… fascynacjÄ… wpatrywaÅ‚y siÄ™ w AnÄ™.
Jego dÅ‚oÅ„ nagle drgnÄ™Å‚a, odwrÃ³ciÅ‚ gÅ‚owÄ™ w kierunku Severusa, wymÃ³wiÅ‚ w myÅ›lach zaklÄ™cie i snop jaskraworÃ³Å¼owych iskier wydobyÅ‚ siÄ™ z koÅ„ca jego rÃ³Å¼dÅ¼ki pÄ™dzÄ…c w kierunku Snape'a.
-Protego! - tamten krzyknÄ…Å‚ i zaklÄ™cie uderzyÅ‚o w AnÄ™.
Molly upadÅ‚a na podÅ‚ogÄ™.
Po kilku sekundach podniosÅ‚a siÄ™ i zupeÅ‚nie tracÄ…c nad sobÄ… kontrolÄ™ podeszÅ‚a do Jamesa i wymierzyÅ‚a piÄ™Å›ciÄ… w jego twarz.
Wtedy zaklÄ™cie zaczÄ™Å‚o dziaÅ‚aÄ‡.
Chrupot Å‚amanych koÅ›ci cichym echem odbiÅ‚ siÄ™ po korytarzy i oboje starali siÄ™ ukryÄ‡ grymas bÃ³lu.
-ZÅ‚amaÅ‚aÅ› mi nos, idiotko.
-A ty mi nadgarstek, jebcze, co to byÅ‚o za zaklÄ™cie?
-ZaklÄ™cie Å‚amliwych koÅ›ci - mruknÄ…Å‚ najwyraÅºniej rozbawiony caÅ‚Ä… sytuacjÄ… Syriusz.
Ana wyciÄ…gnÄ™Å‚a z kieszeni szaty rÃ³Å¼dÅ¼kÄ™ i celujÄ…c niÄ… w przyrodzenie Syriusza rzuciÅ‚a na niego "mordercze" zaklÄ™cie. Po chwili z dosyÄ‡ usatysfakcjonowanÄ… minÄ… rzekÅ‚a
-A to byÅ‚o zaklÄ™cie jajoÅ›cisku. BÄ™dzie trzymaÄ‡ siÄ™ tak dÅ‚ugo, dopÃ³ki nie nauczy ciÄ™ szacunku do kobiet, mÄ™ska dziwko. - powiedziaÅ‚a, potem odwrÃ³ciÅ‚a siÄ™ do Jamesa, Lupina, Petera i Snape'a - I was teÅ¼ nauczy - dodaÅ‚a rzucajÄ…c zaklÄ™cia w kaÅ¼dego z chÅ‚opcÃ³w.
ZapomniaÅ‚a o bÃ³lu w nadgarstku i uwaÅ¼ajÄ…c na swoje pozostaÅ‚e koÅ›ci udaÅ‚a siÄ™ do skrzydÅ‚a szpitalnego.
---
-Doktorze Gregory! - woÅ‚aÅ‚a Ana - Doktorze Carilisle! ZÅ‚amaÅ‚am nadgarstek.
Cisza.
Ana weszÅ‚a za parawan w skrzydle szpitalnym i zastaÅ‚a tam Rudego z zakrwawionym nosem.
-Matko boska, ty teÅ¼?!
Carlisle wyciÄ…gnÄ…Å‚ rÃ³Å¼dÅ¼kÄ™ i zrobiÅ‚ z nosem Rudego, co naleÅ¼aÅ‚o.
-Za piÄ™tnaÅ›cie minut moÅ¼esz wyjÅ›Ä‡ - rzuciÅ‚ i zwrÃ³ciÅ‚ siÄ™ do Any
-Nadgarstek mÃ³wisz? PokaÅ¼.
Ana posÅ‚usznie wyciÄ…gnÄ™Å‚a prawÄ… dÅ‚oÅ„, ktÃ³ra zdÄ…Å¼yÅ‚a juÅ¼ odrobinÄ™ spuchnÄ…Ä‡.
-ZaklÄ™cie Å‚amliwych koÅ›ci. - mruknÄ…Å‚ - kto ci to zrobiÅ‚?
-Ja .. sama.. - nie mogÅ‚a nic poradziÄ‡ na to, Å¼e przy przystojnym doktorze miÄ™kÅ‚y jej kolana
-Masz mnie za idiotÄ™?
-Potter.. Black.. Pettigrew.. Lupin - syknÄ™Å‚a po chwili milczenia.
-Obawiam siÄ™, Å¼e z tobÄ… nie bÄ™dzie tak Å‚atwo jak z nim - kiwnÄ…Å‚ gÅ‚owÄ… na Rudego - kÅ‚adÅº siÄ™, zaraz coÅ› wymyÅ›limy - powiedziaÅ‚, a Ana odmaszerowaÅ‚a do Å‚Ã³Å¼ka, ktÃ³re jej wskazaÅ‚.
Kiedy Carlisle odszedÅ‚ Ana odwrÃ³ciÅ‚a gÅ‚owÄ™ do Rudego
-Tobie co?
-PobiÅ‚em siÄ™ z boyfriendem Adeline. Straszny z niego dupek. Ale jest trochÄ™ chyba silniejszy.
Po chwili milczenia powrÃ³ciÅ‚ Carlisle ze szklankÄ… i butelkÄ… Szkiele-wzro.
-Wypij to - powiedziaÅ‚ nalewajÄ…c przeÅºroczystego Å›mierdzÄ…cego pÅ‚ynu do szklanki i podajÄ…c jÄ… Anie.
Ana wypiÅ‚a jej zawartoÅ›Ä‡ duszkiem.
-JapierdolÄ™kurwamaÄ‡ - syknÄ™Å‚a.
-Co powiedziaÅ‚aÅ›, Molly?
-Å»e to bardzo mi nie smakuje, proszÄ™ pana.
Rudy zachichotaÅ‚.
-A tobie co siÄ™ staÅ‚o? - zapytaÅ‚ Rudy
-Wpierddddd-- znaczy siÄ™ uderzyÅ‚am Pottera w twarz. A to zaklÄ™cie tak wpÅ‚ynÄ™Å‚o na mÃ³j cios.
Rudy ponownie zachichotaÅ‚. Carilsle rÃ³wnieÅ¼ wydawaÅ‚ siÄ™ byÄ‡ rozbawiony.
Carlisle Cullen, wraz ze swoim pomocnikiem, charÅ‚akiem Gregorym Housem, byli - wewnÄ™trznie mÄ™skimi odpowiednikami Beatrice Dumbledore. Starali siÄ™ jednak raczej tego nie eksponowaÄ‡, poniewaÅ¼ bali siÄ™ o swoje posady. Po szkole chodziÅ‚y rÃ³wnieÅ¼ plotki, Å¼e Carlisle kocha gregorego bardziej niÅ¼ swojÄ… Å¼onÄ™, Esme, ktÃ³ra w szkole byÅ‚a nauczycielkÄ… zielarstwa, ale z temperamentem Carlisle'a miaÅ‚a niewiele wspÃ³lnego.
Do pomieszczenia nagle wpadl Edward.
-CzeÅ›Ä‡ tato - rzuciÅ‚ Edward i podbiegÅ‚ do Å‚Ã³Å¼ka Any
Wszyscy - z wyjÄ…tkiem kilku wtajemniczonych osÃ³b - byli Å›wiÄ™cie przekonani, Å¼e Carlise i Esme Cullenowie byli biologiczymi rodzicami Edwarda, Alice i Emmeta, oraz adoptowali Rosalie i Jaspera Hale'Ã³w. (Twilight series sobie przeczytajcie.) A prawda byÅ‚a taka, Å¼e Å¼adne z nich nie miaÅ‚o wiÄ™cej niÅ¼ trzydzieÅ›ci lat, ponadto, wcale siÄ™ nie starzeli.
-Ano, wszystko w porzÄ…dku? - spytaÅ‚
-Jasne. ChociaÅ¼ mnie trochÄ™ rÄ…czka napierdala - szepnÄ™Å‚a
Edward przez chwilÄ™ wpatrywaÅ‚ siÄ™ w Carlisle'a, potem spojrzaÅ‚ na ogromnÄ… szafÄ™ w roku sali i wybuchÅ‚ donoÅ›nym Å›miechem.
-Biedna Esme - mruknÄ…Å‚
-Co jest?
-Wiesz, co--kto jest w tej szafie i o czym myÅ›li?
-Nie wieeem.
-House. Iiii ma bardzo brzydkie myÅ›li z Carlislem w roli gÅ‚Ã³wnej - mÃ³wiÅ‚ bardzo cicho
-Å»artujesz?! To on jest-- EWW, to okropne.
Ana spojrzaÅ‚a na drewnianÄ… szafÄ™, potem zerknÄ™Å‚a na Carlislea.
Tego wieczora jeszcze niejednokrotnie przyÅ‚apaÅ‚a siÄ™ na imaginowaniu bliÅ¼szych kontaktÃ³w fizycznych dwÃ³ch doktorÃ³w.
Za kaÅ¼dym razem wybuchaÅ‚a gÅ‚oÅ›nym Å›miechem.

CaÅ‚y przeze mnie, Åiii, radujmy siÄ™.
:D

9, 10, 11? Sama nie wiem. Chyba 10.

NastÄ™pnego poranka przy Å›niadaniu wÅ›rÃ³d klas piÄ…tych, szÃ³stych i siÃ³dmych bardzo gÅ‚oÅ›no byÅ‚o od rozmaitych sprawozdaÅ„ z zeszÅ‚ego wieczoru, od komentarzy dotyczÄ…cych jedzenia, do nocnego zwiedzania komÃ³rki na miotÅ‚y pani Dumbledore. NajwiÄ™cej na ten temat do powiedzenia mieli oczywiÅ›cie chÅ‚opcy, niektÃ³rzy przechwalali siÄ™ z kim i gdzie, niektÃ³rzy rzucali dziwkami w partnerki, ktÃ³re zostawiÅ‚y ich dla kogoÅ› innego.
-Dziwka - powiedziaÅ‚ przy stole Ravenclawu Iker z gÅ‚owÄ… opartÄ… o blat, wlepiajÄ…c wzrok w podÅ‚ogÄ™
-Dziwka - powtÃ³rzyÅ‚ chÅ‚opak przy sÄ…siednim stole, z zupeÅ‚nie kimÅ› innym na myÅ›li.
-MogÅ‚em siÄ™ domyÅ›liÄ‡ - mruknÄ…Å‚ do siebie Krukon - ciekawy tylko jestem ile to trwaÅ‚o - uderzyÅ‚ piÄ™Å›ciÄ… w stÃ³Å‚ - Pieprzony. ZÅ‚otooki. Dupek.
Cedrik zmarszczyÅ‚ brwi.
Chyba nie mogli myÅ›leÄ‡ o tym samym zÅ‚otookim dupku. Lucy i Ana nie przepadaÅ‚y za sobÄ…, dlaczego wiÄ™c miaÅ‚y spÄ™dzaÄ‡ noc z tym samym zÅ‚otookim dupkiem? Na samÄ… myÅ›l o nich o tej samej porze, tym samym Å‚Ã³Å¼ku, tudzieÅ¼ schowku na miotÅ‚y parsnÄ…Å‚ gÅ‚oÅ›nym Å›miechem.
-A ty co siÄ™ chichrzesz? - zapytaÅ‚ Iker gwaÅ‚townie odwracajÄ…c gÅ‚owÄ™ w kierunku Puchona
-Wybacz, stary, ale chyba nie myÅ›limy o tej samej oso -- kurwa, to ci jebani Cullenowie - zdenerwowaÅ‚ siÄ™ nagle Cedrik i jeÅ¼eli trzymaÅ‚ by coÅ› szklanego w dÅ‚oni, z pewnoÅ›ciÄ… roztÅ‚ukÅ‚o by siÄ™ to na tysiÄ…c kawaÅ‚kÃ³w - ZabijÄ™ ich - warknÄ…Å‚.
-Szczerze w to wÄ…tpiÄ™ - rzuciÅ‚ zrezygnowanym tonem Iker - to wampiry, sÄ… nieÅ›miertelne.
-Wampiry?! Co oni tu robiÄ…?! PrzecieÅ¼ mogÄ… zrobiÄ‡ ludziom krzywdÄ™!
-Nie mogÄ…. Podobno majÄ… jakieÅ› pakty, srakty, samokontrola i takie tam. No i pan wszystko-bÄ™dzie-dobrze-niezaleÅ¼nie-od-tego-jakiej-rasy-i-jak-niebiezpieczny-jesteÅ› Albus siÄ™ zgodziÅ‚, wiÄ™c nic nam do tego.
-Kurwa - po dÅ‚ugiej chwili milczenia odezwaÅ‚ siÄ™ Diggory.
-Nawet dwie.
-------
W dormitorium Slytherinu byÅ‚o prawie pusto. Z jednym (Å¼ywym) drobnym, ciemnowÅ‚osym, przeÅ›licznym (za duÅ¼o przymiotnikÃ³w. XD) wyjÄ…tkiem w ciemnym kÄ…cie pokoju wspÃ³lnego.
Ana Molly leÅ¼aÅ‚a na czarnej kanapie z nogami na oparciu i gÅ‚owÄ… zwisajÄ…cÄ… w dÃ³Å‚. W uszach miaÅ‚a sÅ‚uchawki a z nich wydobywaÅ‚ siÄ™ gÅ‚oÅ›ny Å‚omot.
Oczy miaÅ‚a zamkniÄ™te i cicho poskrzekiwaÅ‚a
-...every fucking day, and every fucking night...
Jednak w dormitroium byÅ‚o ktoÅ› jeszcze, o kogo obecnoÅ›ci Ana nie miaÅ‚a pojÄ™cia. Nawet gdyby w uszach nie miaÅ‚a sÅ‚uchawek, z zamkniÄ™tymi oczami na pewno nie zauwaÅ¼yÅ‚aby Å¼e jest tam ktoÅ› jeszcze.
Edward Cullen poruszaÅ‚ siÄ™ bezszelestnie.
Teraz przyglÄ…daÅ‚ siÄ™ Anie z trudem powstrzymujÄ…c siÄ™ by nie wybuchnÄ…Ä‡ Å›miechem.
PodszedÅ‚ bliÅ¼ej, uklÄ…kÅ‚ koÅ‚o jej gÅ‚owy i wyjÄ…Å‚ jednÄ… sÅ‚uchawkÄ™ z jej ucha.
-SÅ‚uchasz mugolskiego metalu? - zapytaÅ‚, a jego niski gÅ‚os byÅ‚ jedynÄ… rzeczÄ…, ktÃ³rej mogÅ‚a sÅ‚uchaÄ‡ godzinami i nigdy by siÄ™ jej nie znudziÅ‚a.
Ana otworzyÅ‚a oczy i mimo Å¼e ktoÅ› przerwaÅ‚ jej kontemplacjÄ™ wyglÄ…daÅ‚a na przeszczÄ™Å›liwÄ….
-Przeszkadza ci to? - spytaÅ‚a
-Nie. ChoÄ‡ ja gustujÄ™ w nieco.. spokojniejszych klimatach.
Ana uniosÅ‚a brew.
-Nie jesteÅ› na obiedzie?
-My nie jemy, skarbie - odpowiedziaÅ‚ Cullen
Brew Any powÄ™drowaÅ‚a jeszcze wyÅ¼ej.
-Åšledzisz mnie?
-Nie.. ChociaÅ¼.. MoÅ¼na to tak nazwaÄ‡... WÅ‚aÅ›ciwie chciaÅ‚em pogadaÄ‡.. o .. o balu.
Twarz Any kolorem przypominaÅ‚a teraz twarz wampira szepcÄ…cego do jej ucha.
Edward uÅ›miechnÄ…Å‚ siÄ™ Å‚obuzersko.
-WiÄ™c?
-DuÅ¼o siÄ™ o tobie sÅ‚yszy w tej szkole. ZwÅ‚aszcza wÅ›rÃ³d chÅ‚opcÃ³w - Ana odwrÃ³ciÅ‚a gÅ‚owÄ™ i spojrzaÅ‚a w jego zÅ‚otawe oczy - Wiem, wiem, podobno to wyglÄ…da zupeÅ‚nie inaczej patrzÄ…c twoimi oczami - odgarnÄ…Å‚ wÅ‚osy z jej twarzy - ale ani nie zamierzam prawiÄ‡ ci kazaÅ„, ani nie bÄ™dÄ™ prÃ³bowaÄ‡ zmieniaÄ‡ twojego postÄ™powania.
-To do czego zmierzasz? - przerwaÅ‚a mu dotykajÄ…c opuszkami palcÃ³w jego zimnego policzka.
-Chcesz ze mnÄ… byÄ‡, czy dalej mieÄ‡ reputacjÄ™ dziwki? - spytaÅ‚, a Ana gwaÅ‚townie podniosÅ‚a siÄ™ z sofy, prawie uderzajÄ…c gÅ‚owÄ… o swoje kolana,
Edward zachichotaÅ‚.
-Kurwa. Zaraz. Czekaj. Czy najfajniejsza dupa w szkole wÅ‚aÅ›nie zapytaÅ‚a mnie o chodzenie?
-CoÅ› w ten deseÅ„. Z tym Å¼e ja nie chce byÄ‡ twoim chÅ‚opakiem, tylko.. ehm.. twoim jedynym wiÄ™Åºniem, tym z ktÃ³rym odwiedzasz na kaÅ¼dej przerwie schowki na miotÅ‚y i tym ktÃ³ry sprawia, Å¼e twoje jÄ™ki sÅ‚ychaÄ‡ koÅ‚o biblioteki...
-Zbok!
-No ale - kontynuowaÅ‚ ignorujÄ…c jÄ… - jeÅ¼eli speÅ‚nia to twojÄ… definicja sÅ‚owa "chÅ‚opak", to tak, chcÄ™ byÄ‡ twoim chÅ‚opakiem.
Ana usiadÅ‚a po turecki na kanapie przed klÄ™czÄ…cym Edwardem, ktÃ³ry cierpliwie oczekiwaÅ‚ na jej odpowiedÅº.
-Jasne, kurwa, Å¼e ciÄ™ chcÄ™ - powiedziaÅ‚a caÅ‚ujÄ…c go w usta.
-------
Syriusz siedziaÅ‚ na Å‚Ã³Å¼ku w dormitorium GryfonÃ³w obok Margaret i zawiesiwszy wzrok gdzieÅ› w okolicy jej dekoltu rozmyÅ›laÅ‚ o sobotnim balu.
Nagle do pokoju z hukiem wpadÅ‚ James. UÅ›miechnÄ…Å‚ siÄ™ przelotnie do Ret i wrzasnÄ…Å‚.
-Åaaappaa, za piÄ™Ä‡ minut, nasza czwÃ³rka, ja, Ty, Lupin i Glizdogon, na dole. Smarkerus bÄ™dzie wracaÅ‚ z samotnego spaceru po Zakazanym Lesie! PoÅ›piesz siÄ™!
Ani Syriusz, ani jego dziewczyna nie zdÄ…Å¼yli powiedzieÄ‡ nawet sÅ‚owa, gdy wybiegÅ‚, trzasnÄ…wszy drzwiami.
Jednak doskonale wiedzieli o co chodziÅ‚o Jamesowi. Na parterze Hogwartu, przy gÅ‚Ã³wnym wejÅ›ciu chÅ‚opcy zaplanowali zaatakowaÄ‡ Snape'a nowymi zaklÄ™ciami ÅšwiÅ„skiego Smrodu, i byÅ‚o to dla nich wielkie wydarzenie. Dla Ret natomiast oznaczaÅ‚o to kolejny wieczÃ³r przesiedziany i przeplotkowany w pokoju wspÃ³lnym z innymi Gryfonkami. Nigdy nie chciaÅ‚a oglÄ…daÄ‡ znÄ™cania siÄ™ nad tym tÅ‚ustowÅ‚osym Åšlizgonem. PrzecieÅ¼ rÃ³wnie dobrze Syriusz mÃ³gÅ‚by spÄ™dziÄ‡ ten czas z niÄ…. Jednak przez ostatnie dni w ich zwiÄ…zku panowaÅ‚a atmosfera zimna, spowodowana przede wszystkim lekcjami Wychowania do Å¼ycia w rodzinie, i tÄ… gÅ‚upiÄ…, napalonÄ…, cycatÄ… dziwkÄ… - Beatrice.
-WyprujÄ™ jej flaki-pomyÅ›laÅ‚a Ret-Jak tylko poznam odpowiednie zaklÄ™cia.
Tymczasem Syriusz wlepiÅ‚ wzrok w jej na wpÃ³Å‚ rozpiÄ™tÄ… szatÄ™ i zaczÄ…Å‚ najzwyczajniej w Å›wiecie sie wahaÄ‡. WiedziaÅ‚, Å¼e jeÅ›li pÃ³jdzie, tego dnia nie bÄ™dzie juÅ¼ miaÅ‚ okazji by jÄ… przelecieÄ‡. Najgorsze, Å¼e nie chodziÅ‚o tylko o to. Ich zwiÄ…zek wisiaÅ‚ na wÅ‚osku, i Syriusz dobrze wiedziaÅ‚, Å¼e to przez niego. No moÅ¼e nie do koÅ„ca.
Beatrice.
Sam nie wiedziaÅ‚ co o niej myÅ›leÄ‡. ByÅ‚a nauczycielskÄ… dziwkÄ…, ale znaÅ‚a siÄ™ na rzeczy. Åapa nie chciaÅ‚ kontynuowaÄ‡ tych szlabanÃ³w, ale mÅ‚oda Belferka skutecznie wabiÅ‚a go na swoje zaplecze. Nic do niej nie czuÅ‚.
Z Ret byÅ‚o inaczej. Tu nie chodziÅ‚o tylko o codzienne trenowanie Magicznej Kamasutry. WydawaÅ‚o mu siÄ™, Å¼e jÄ… kocha. Nie byÅ‚ pewien.
NiechÄ™tnie wstaÅ‚ i podrapaÅ‚ siÄ™ po gÅ‚owie, starajÄ…c siÄ™ nie patrzeÄ‡ w oczy Margaret.
Niestety mu siÄ™ nie udaÅ‚o. Zbyt intensywnie o niej myÅ›laÅ‚, i teraz nie byÅ‚ w stanie przenieÅ›Ä‡ wzroku gdzie indziej.
-Wychodzisz? - zapytaÅ‚a chÅ‚odno, ale nie agresywnie.
-E..- odpowiedziaÅ‚ inteligentnie Syriusz. WiedziaÅ‚, Å¼e ta sytuacja skoÅ„czy siÄ™ tak jak ostatnio - machniÄ™cie rÃ³Å¼dÅ¼ki i guziki szaty Ret siÄ™ zapnÄ…, a ona pÃ³jdzie do swojego dormitorium. ZdawaÅ‚ sobie sprawÄ™, Å¼e jeÅ›li dalej bÄ™dzie tak postÄ™powaÅ‚, Margaret odejdzie z jakimÅ› spoconym graczem quidditcha, albo co gorsza, z Jamesem.
ZmierzyÅ‚ swojÄ… dziewczynÄ™ wzrokiem.
Albo z kimkolwiek innym - dodaÅ‚ do swoich rozmyÅ›laÅ„.
- To idziesz z nimi, czy nie? - powiedziaÅ‚a patrzÄ…c na niego swoimi zielonymi, przebiegÅ‚ymi oczami. -PrzecieÅ¼ nie musisz.
-PÃ³jdÄ™ - wymamrotaÅ‚ odwracajÄ…c wzrok i pocaÅ‚owaÅ‚ jÄ… w czoÅ‚o, po czym pomyÅ›laÅ‚, Å¼e musiaÅ‚o to wyglÄ…daÄ‡ idiotycznie. Ret machnÄ™Å‚a rÃ³Å¼dÅ¼kÄ…, poprawiÅ‚a szatÄ™, a nastÄ™pnie popatrzyÅ‚a na niego jak na Å‚ajnobombÄ™ i wyszÅ‚a.
-Cholera, - mruknÄ…Å‚ Åapa do swojej sowy przerywajÄ…c nagÅ‚Ä… ciszÄ™. ZaczÄ™Å‚a skrzeczeÄ‡ jak opÄ™tana, wiÄ™c wyrzuciÅ‚ jÄ… przez okno.
Co jest przyjemniejsze? - pomyÅ›laÅ‚ -Gnojenie Snape'a, czy noc z dÅ‚ugonogÄ… blondynkÄ…?. Z moich obliczeÅ„ wynika Å¼e jestem coraz wiÄ™kszym idiotÄ….
Sowa prÃ³bujÄ…c wrÃ³ciÄ‡ do pokoju walnÄ™Å‚a w zamkniÄ™te okno i spadÅ‚a.
Dla Syriusza byÅ‚o juÅ¼ za pÃ³Åºno na zmianÄ™ decyzji.

Bold by Darkragazza666. Mwahah, Patrycja siÄ™ Å›miaÅ‚a.

Odcinek numer dziewiÄ™Ä‡, bardzo dÅ‚ugi. BAL!

Poranek trzdziestego pierwszego paÅºdziernika byÅ‚ wietrzy i pochmurny. Nie miaÅ‚o to jednak wiÄ™kszego znaczenia, gdyÅ¼ uczniowie od klas piÄ…tych wzwyÅ¼ nie rozmawiali o niczym innym, jak o Wielkim Balu, ktÃ³ry miaÅ‚ odbyÄ‡ siÄ™ dziÅ› wieczorem. W dormitorium Gryffindoru przebierankom dziewczÄ…t jak zwykle towarzyszyli James Potter i Syriusz Black. One, rezygnujÄ…c z obiadu, zaraz po drugim Å›niadaniu zabraÅ‚y siÄ™ za siebie.
Pewien nieznany trzecioklasista patrzÄ…c z zazdroÅ›ciÄ… na przygotowujÄ…cych siÄ™ do zabawy uczniÃ³w starszych klas rzekÅ‚ gÅ‚oÅ›no.
-Ale bÄ™dzie wyÅ¼erka!
-Ale bÄ™dzie zabawa! - ucieszyÅ‚a siÄ™ Margaret
-No i bÄ™dzie seks - pomyÅ›laÅ‚ James, ale nie odwaÅ¼yÅ‚ siÄ™ powiedzieÄ‡ teog na gÅ‚os.
----
-Nie idÄ™ na Å¼aden bal , nie idÄ™ na Å¼aden bal â�“ mÃ³wiÅ‚a Ana kaÅ¼demu chÅ‚opakowi, ktÃ³ry zaczepiÅ‚ jÄ… na holu z zamiarem â�“ jak uwaÅ¼aÅ‚a â�“ zaproszenia jej na to jakÅ¼e wyczekiwane przez wszystkich wydarzenie na ostatniÄ… chwilÄ™. Dobrze wiedziaÅ‚a, Å¼e wszyscy najlepsi juÅ¼ dawno byli zajÄ™ci i zapewne szykowali siÄ™, Ä‡wiczÄ…c rÃ³Å¼ne zaklÄ™cia, chcÄ…c zaimponowaÄ‡ swoim partnerkom.
-Ale.. MoÅ¼e zaÅ‚apiÄ™ siÄ™ na maÅ‚e co nieco â�“ pomyÅ›laÅ‚a uÅ›miechajÄ…c siÄ™ do siebie Å‚obuzersko. ZamyÅ›liÅ‚a siÄ™ i BUM wpadÅ‚a na kogoÅ› kto przypominaÅ‚ jej Å›cianÄ™, ani nie drgnÄ…Å‚, ona natomiast odbiÅ‚a siÄ™ od niego i upadÅ‚a na ziemie wypuszczajÄ…c z rÄ…k ksiÄ…Å¼ki. â�žCholera jasnaâ� â�“ pomyÅ›laÅ‚a i chciaÅ‚a je pozbieraÄ‡, jednak ktoÅ› jÄ… wyrÄ™czyÅ‚.
-ProszÄ™ â�“ usÅ‚yszaÅ‚a mÄ™ski gÅ‚os.
SpojrzaÅ‚a w gÃ³rÄ™, zauwaÅ¼yÅ‚a bladÄ… dÅ‚oÅ„ skierowanÄ… w jej kierunku, chwyciÅ‚a jÄ… i podniosÅ‚a siÄ™ czujÄ…c bijÄ…cy od niej chÅ‚Ã³d, spojrzaÅ‚a na twarz chÅ‚opaka, przestudiowaÅ‚a kaÅ¼dy element jego idealnej facjaty zatrzymawszy siÄ™ na oczach, przechwyciÅ‚a ksiÄ…Å¼ki, ktÃ³re trzymaÅ‚ w drugiej rÄ™ce,. Nigdy nie czuÅ‚a siÄ™ tak zawstydzona w obecnoÅ›ci jakiegokolwiek osobnika pÅ‚ci przeciwnej.
-DziÄ™ki.. â�“ powiedziaÅ‚a z udawanÄ… pewnoÅ›ciÄ… siebie.
-Nie ma za co.. â�“ na jego twarzy pojawiÅ‚ siÄ™ lekki uÅ›miech.
-Nigdy nie widziaÅ‚am ciÄ™ w naszej szkole, jesteÅ› nowy ? â�“ zapytaÅ‚a.
-MoÅ¼e po prostu mnie nie zauwaÅ¼aÅ‚aÅ›.. â�“ odpowiedziaÅ‚ powoli, uÅ›miechnÄ…Å‚ siÄ™ po raz kolejny i odszedÅ‚.
Ana staÅ‚a jak wryta, nie wiedzÄ…c co zrobiÄ‡ â�žSkoro byÅ‚ tutaj od samego poczÄ…tku, a ja go nie zauwaÅ¼yÅ‚am mÃ³gÅ‚ byÄ‡ albo niewidzialny, albo.. albo..â� â�“ skrzywiÅ‚a siÄ™ â�“ â�žAlbo ja byÅ‚am Å›lepa..â�. WestchnÄ™Å‚a i ruszyÅ‚a w stronÄ™ biblioteki. Ten zimny i idealny ktoÅ› nie dawaj jej spokoju, nie myÅ›laÅ‚a juÅ¼ o dziewczynie Cedrika, istniaÅ‚ tylko on, nie wiedziaÅ‚a dlaczego wczeÅ›niej go nie zauwaÅ¼yÅ‚a, moÅ¼e byÅ‚a za bardzo pochÅ‚oniÄ™ta zdobywaniem kolejnych ofiar.. Skoro krÄ…Å¼yÅ‚ po korytarzach Hogwartu na pewno nie znalazÅ‚ Å¼adnej dziewczyny, ktÃ³ra poszÅ‚aby z nim na bal. Wszyscy inni chÅ‚opcy ktÃ³rych znaÅ‚a siedzieli w pokojach, szykujÄ…c ubrania, bÄ…dÅº studiowali zaklÄ™cia.
Nie zauwaÅ¼yÅ‚a nawet Å¼e znalazÅ‚a siÄ™ w bibliotece, odniosÅ‚a ksiÄ…Å¼ki i zauwaÅ¼yÅ‚a Rudego siedzÄ…cego przy jednym ze stoÅ‚Ã³w.
-CzeÅ›Ä‡ !
-O.. Ana.. CzeÅ›Ä‡..
-Mam pytanie.. Czy znasz.. Takiego jednego, nie znam jego imienia, wysoki, kasztanowe wÅ‚osy, zÅ‚ote oczyâ�¦ jest zimny..
-Haha.. Masz na myÅ›li tego wampira-wegetarianina ?
-E.. Chyba.. â�“ odparÅ‚a â�“ Kurde to dlatego tak na mnie dziaÅ‚aÅ‚ â�“ pomyÅ›laÅ‚a.
-Taaa.. To Edward Cullen, wielki pan â�žspÃ³jrz na mnie jestem boskiâ� â�“ powiedziaÅ‚ z sarkazmem.
-Aha.. Wiesz dzisiaj wielka noc.. Bal i te sprawy, nie idziesz z Lucy ?
-Nie.. A Ty nie idziesz z Cedrikiem ?
Na dÅºwiÄ™k wypowiedzianego przez Rudego imienia piÄ™Å›ci Any zacisnÄ™Å‚y siÄ™ tak mocno, Å¼e jej paznokcie wbiÅ‚y siÄ™ w jej dÅ‚onie.
-Cedrik ? Pff.. OczywiÅ›cie, Å¼e nie. Czyli nigdzie nie idziesz ?
-Nie wiem, nie mam z kim.
-Idziemy razem ! â�“ powiedziaÅ‚a udajÄ…c zadowolenie, uÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™ i zaczÄ™Å‚a iÅ›Ä‡ w stronÄ™ wyjÅ›cia z biblioteki â�“ to do zobaczenia wieczorem !
----------
Do godziny osiemnastej zostaÅ‚o jeszcze piÄ™tnaÅ›cie minut. TÅ‚umy nastolatkÃ³w zgromadziÅ‚y siÄ™ juÅ¼ przy wejÅ›ciu do Wielkiej Sali. Lily Evans i jej towarzysz Severus stali w najciemniejszym kÄ…cie, znowu prÃ³bujÄ…c siÄ™ ukryÄ‡. Lily miaÅ‚a na sobie zwiewnÄ…, bÅ‚Ä™kitnÄ… sukienkÄ™, ledwo siÄ™gajÄ…cÄ… do jej kolan, ("To jest za krÃ³tkie, Å¼eby byÅ‚o prawdziwe" - oznajmiÅ‚ Potter wpatrujÄ…c siÄ™ w kieckÄ™ panny Evans.) a jej dÅ‚ugie ciemnorude wÅ‚osy spiÄ™te byÅ‚y w kok. Elish Shrewdness na balu pojawiÅ‚a siÄ™ oczywiÅ›cie z Draconem Malfoyem. Ubrana byÅ‚a w dÅ‚ugÄ…, zielonÄ… sukniÄ™ siÄ™gajÄ…cÄ… aÅ¼ do ziemi, ktÃ³ra poÅ‚yskiwaÅ‚a (sparkled.) w blasu Å›wiec.("No i wszystko jasne"- skwitowaÅ‚ James uderzajÄ…c gÅ‚owÄ… w niewidzialny mur). Margaret, ze swojÄ… krwisto-czerwonÄ… sukienkÄ… z szerokim dekoltem, byÅ‚a najbardziej wyrÃ³Å¼niajÄ…cÄ… siÄ™ osobÄ… z tÅ‚umu. ("Po co ona w ogÃ³le jÄ… ubraÅ‚a?" - mruknÄ…Å‚ Syriusz do Jamesa, a ten zachichotaÅ‚.
Caroline, Ana i Lucy byÅ‚y ubrane byÅ‚y w bardzo podobne czarne sukienki. Przez chwilÄ™ nawet Alice Cullen pomyÅ›laÅ‚a, Å¼e ubrane sÄ… tak samo. (James przymruÅ¼yÅ‚ oczy "Brakuje jakiejÅ› czarnej dupy z Hufllepuffu." - zastanowiÅ‚ siÄ™ Syriusz. RozejrzaÅ‚ siÄ™ i po chwili jego usta lekko rozchyliÅ‚y siÄ™. "Rosalie. Kurwa. Hale. Czarna dama z Hufflepuffu. Ale jest niesamowicie piÄ™kna." - mÃ³wiÅ‚ nieprzytomnym wzrokiem wpatrujÄ…c siÄ™ w blond piÄ™knoÅ›Ä‡.)
Na ogromnym zegarze w koÅ„cu wybiÅ‚a osiemnasta. Drzwi do Wielkiej Sali w koÅ„cu siÄ™ otworzyÅ‚y.
--------
Bal trwaÅ‚ juÅ¼ od jakiegoÅ› czasu. Beatrice i Ville przyszli osobno, ale pÃ³Åºniej ani na chwilÄ™ siÄ™ juÅ¼ nie rozstali. Ona byÅ‚a w dÅ‚ugiej do ziemi sukni w kolorze ciemnego wina z odkrytymi ramionami i wyeksponowanym biustem. Kreacja podkreÅ›laÅ‚a jej szczupÅ‚Ä… taliÄ™ i biodra, ku doÅ‚owi rozszerzajÄ…c siÄ™ w ksztaÅ‚cie tulipana. On miaÅ‚ na sobie czarny frak i koszulÄ™ w stylu romantycznym. TaÅ„czyli.
-------------
Z drugiego koÅ„ca sali podniosÅ‚a siÄ™ para - Caroline Snape i James Potter. Postanowili zataÅ„czyÄ‡. Ich ciaÅ‚a przywarÅ‚y do siebie. TaÅ„czyli nieprzerwanie i z uczuciem. W pewnym momencie Caroline poczuÅ‚a, Å¼e juÅ¼ mu siÄ™ nie oprze. Postanowili siÄ™ wymknÄ…Ä‡ po kryjomu. James pokazaÅ‚ jej klucz od gabinetu Beatrice. KiwnÄ™Å‚a gÅ‚owÄ…. Po wejÅ›ciu do komnaty rzuciÅ‚ siÄ™ na niÄ… jak tygrys, byÅ‚ dziki i nieokieÅ‚znany. Caroline prÃ³bowaÅ‚a dotrzymaÄ‡ mu kroku. PrzycisnÄ…Å‚ jÄ… do sciany i wiedziaÅ‚, Å¼e juÅ¼ jest jego. Nie prÃ³bowaÅ‚a siÄ™ broniÄ‡. PrzyjÄ™Å‚a go z otwartymi ramionami. SkÅ‚adaÅ‚a agresywne pocaÅ‚unki na jego caÅ‚ym ciele dopÃ³ki nie ogarnÄ™Å‚o jej najwyÅ¼sze uniesienie... PrzytuliÅ‚a go mocniej...
--------
Ville i Beatrice wyszli z Wielkiej Sali po pÃ³Å‚nocy. Poszli do jego mieszkanka z przerobionego schowka. Kochali siÄ™ dÅ‚ugo i namiÄ™tnie. Nie musieli siÄ™ Å›pieszyÄ‡. Nie bali siÄ™, Å¼e ktoÅ› ich przyÅ‚apie. Ville delikatnie pieÅ›ciÅ‚ jej gÅ‚adkie ciaÅ‚o, jej duÅ¼y biust idealnie pasowaÅ‚ do jego duÅ¼ych dÅ‚oni. Nareszcie byÅ‚a tylko jego, nikogo wiÄ™cej. ObjÄ…Å‚ jÄ… mocniej i posiadÅ‚ caÅ‚Ä…. UtonÄ™li w rozkoszy. Seks z Ville byÅ‚ agresywny w sentymentalny sposÃ³b, inteligentny, zmysÅ‚owy, mroczny i upajajÄ…cy. WestchnÄ™Å‚a i poddaÅ‚a siÄ™ jego woli...
----------
Syriusz spojrzaÅ‚ na Ret siedzÄ…cÄ… samotnie przy stole, podczas gdy inni Å›wietnie siÄ™ bawili. PodszedÅ‚ do niej i pogÅ‚adziÅ‚ jÄ… po wÅ‚osach.
-ChodÅº - powiedziaÅ‚.
ZaprowadziÅ‚ jÄ… do dormitorium Gryffindoru. ByÅ‚o pusto. Wszyscy byli na balu. Syriusz zaczÄ…Å‚ caÅ‚owaÄ‡ szyjÄ™, wÅ‚osy, usta, ramiona dziewczyny... OddaÅ‚a mu siÄ™ w milczeniu. Jej dÅ‚ugie nogi oplotÅ‚y go w pasie, dÅ‚oÅ„mi gÅ‚adziÅ‚a jego plecy. Nagle wbiÅ‚a paznokcie w jego Å‚opatki. StraciÅ‚a nad sobÄ… kontrolÄ™...
--------
Iker i Lucy stali na rogu ogromnej sali, on z ramionami wokÃ³ jej talii, ona wtulona w jego pierÅ›, myÅ›lami zupeÅ‚nie gdzieÅ› indziej.
Waters, opanuj siÄ™. On nie jest dla ciebie stworzony dla ciebie. Dobrze wiesz, Å¼e jest ktoÅ› lepszy, i ten ktoÅ› czeka na ciebie! - mÃ³wiÅ‚ gÅ‚os w jej gÅ‚owie
No tak, ale co z nim? Mam mu po prostu powiedzieÄ‡, Å¼e go nie chce?
Druga poÅ‚owa Lucy - zdecydowanie nie ta, ktÃ³ra pisaÅ‚a list do Rudego - odezwaÅ‚a siÄ™:
No a co w tym zÅ‚ego?
Lucy zaczÄ™Å‚o krÄ™ciÄ‡ siÄ™ w gÅ‚owie. WtuliÅ‚a siÄ™ mocniej w Ikera. Nie miaÅ‚a zamiaru zostawiÄ‡ Jaspera. PodjÄ™Å‚a decyzjÄ™. Nagle przypomniaÅ‚a sobie o wampirzym darze Alice i zastanowiÅ‚a siÄ™, czy ona wie juÅ¼ o wszystkim. UÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™ do siebie, a po chwili oderwaÅ‚a siÄ™ od Ikera.
-IdÄ™ do Å‚Ã³Å¼ka.
Iker rozpromieniÅ‚ siÄ™.
-Sama.
ZrobiÅ‚ minÄ™, ale puÅ›ciÅ‚ jÄ….
Lucy zaraz po opuszczeniu Wielkiej Sali puÅ›ciÅ‚a siÄ™ biegiem w kierunku Pokoju Å»yczeÅ„, tam gdzie umÃ³wiona byÅ‚a z Jasperem. DotarÅ‚szy do ustalonego miejsca rozejrzaÅ‚a siÄ™, ale w ciemnym korytarzu nie byÅ‚o widaÄ‡ nikogo. Dopiero po chwili z mroku wyÅ‚oniÅ‚a siÄ™ idealna sylwetka wysokiego chÅ‚opca o zÅ‚otych oczach i wÅ‚osach koloru miodu.
-Lucy - powiedziaÅ‚ cicho gÅ‚osem, ktÃ³ry Lucy uwielbiaÅ‚a. Fakt, Å¼e wypowiadaÅ‚ jej imiÄ™ sprawiaÅ‚, Å¼e miÄ™kÅ‚y jej kolana - JesteÅ›. PrzyszÅ‚aÅ›.
-Ano, przyszÅ‚am - powiedziaÅ‚a przechodzÄ…c obok Å›ciany, za ktÃ³rÄ… kryÅ‚ siÄ™ pokÃ³j - Ale gdybyÅ› spytaÅ‚ Alice, wiedziaÅ‚byÅ› o tym, Å¼e siÄ™ zdecydowaÅ‚am wczeÅ›niej niÅ¼ ja sama.
Lucy pociÄ…gnÄ™Å‚a klamkÄ™ i weszÅ‚a do pokoju. Niewielkiego. Za to z ogromnym Å‚oÅ¼em maÅ‚Å¼eÅ„skim na Å›rodku.
-UwaÅ¼asz, Å¼e poniosÅ‚a mnie trochÄ™ wyobraÅºnia? - spytaÅ‚a Lucy a jej policzki poczerwieniaÅ‚y
-Nie, dlaczego - uÅ›miechnÄ…Å‚ siÄ™ Å‚obuzersko - za to uwielbiam kiedy siÄ™ czerwienisz - powiedziaÅ‚ ujmujÄ…c zimnymi dÅ‚oÅ„mi jej twarz.
-Zamknij drzwi - rozkazaÅ‚ - przed nami caÅ‚a noc.
Lucy usiadÅ‚a na wielkim Å‚oÅ¼u.
BoÅ¼e, chyba pierwszy raz nie wiem, co mam-- co powinnam zrobiÄ‡, pomyÅ›laÅ‚a.
-Lucy - szepnÄ…Å‚ siadajÄ…c obok niej - czy coÅ› nie tak?
-Nie, dlaczego - uniosÅ‚a brew - za to uwielbiam kiedy siÄ™ martwisz.
Jasper wplÃ³tÅ‚ dÅ‚onie w jej wÅ‚osy i zaczÄ…Å‚ jÄ… caÅ‚owaÄ‡. RobiÅ‚ to bardzo delikatnie, jakby Lucy byÅ‚a szklanÄ… figurkÄ….
Ona zaplotÅ‚a ramiona wokoÅ‚ jego szyi. Zimne usta Jaspera dotykaÅ‚y jej szyi, potem jej objczykÃ³w. Po chwili Jasper oderwaÅ‚ siÄ™ od niej. Za jeszcze jedno takie spojrzenie Lucy byÅ‚a gotowa oddaÄ‡ wszystko, co ma. DrÅ¼Ä…cymi palcami zaczÄ™Å‚a rozpinaÄ‡ jego koszulÄ™. Rzuciwszy jÄ… na podÅ‚ogÄ™ ponownie zbliÅ¼yÅ‚a swoje usta do jego zimnych warg. Jasper chwyciÅ‚ dÅ‚oÅ„mi jej szyjÄ™, potem jednym ruchem zsunÄ…Å‚ ramiÄ…czka jej sukienki i zaczÄ…Å‚ namiÄ™tnie caÅ‚owaÄ‡ jej szyjÄ™. SiÄ™gajÄ…c swymi lodowatymi dÅ‚oÅ„mi do jej plecÃ³w szybko zdjÄ…Å‚ jej sukienkÄ™, nie odrywajÄ…c swoich ust od jej wÅ‚asnych. Lucy obcaÅ‚owujÄ…c jego tors zabraÅ‚a siÄ™ za jego spodnie. Chwile potem leÅ¼aÅ‚a odwrÃ³cona do niego plecami pod jedwabnym przeÅ›cieradÅ‚em.
Dotyk Jaspera na jej nagich plecach sprawiÅ‚, Å¼e wzdrygnÄ™Å‚a siÄ™ lekko.
- ZrobiÅ‚em coÅ› nie tak?- zapytaÅ‚ szeptem
-Nie - odpowiedziaÅ‚a, a on zauwaÅ¼yÅ‚, Å¼e po jej policzku spÅ‚ywa Å‚za - nie chodzi tu o ciebie. Tylko o mnie. To ze mnÄ… jest coÅ› nie tak.
Jasper zrozumiaÅ‚.
-Lucy, przestaÅ„ - szepnÄ…Å‚ gÅ‚aszczÄ…c jej dÅ‚ugie, rude wÅ‚osy.
-Przepraszam. Po prostu.. Ja.. nie.. nie mogÄ™.. Nie dziÅ›..
-Spokojnie. UspokÃ³j siÄ™, skarbie - Jasper uÅ›miechnÄ…Å‚ siÄ™ chwytajÄ…c Lucy za rÄ™kÄ™.
PoÅ‚oÅ¼yÅ‚ siÄ™ obok niej i - wciÄ…Å¼ trzymajÄ…c jÄ… za rÄ™kÄ™ - czekaÅ‚ aÅ¼ zaÅ›nie.

Tymczasem Ana siedzÄ…c z Rudym na krzesÅ‚ach przy stoliku nadal rozmyÅ›laÅ‚a o Edwardzie.
-ZataÅ„czysz ? â�“ spytaÅ‚ nagle chÅ‚opak.
-Nie umiem taÅ„czyÄ‡, mÃ³wiÅ‚am Ci to..
-Dobry taniec zaleÅ¼y od partnera, ktÃ³ry prowadzi partnerkÄ™. â�“ uÅ›miechnÄ…Å‚ siÄ™.
-Dobra.. Ok.. Jeden taniec, ale ostrzegam, jeÅ¼eli zaplÄ…czÄ™ siÄ™ w to coÅ› â�“ pokazaÅ‚a na swojÄ… sukienkÄ™, ktÃ³rÄ… pomogÅ‚a jej wybraÄ‡ jedna z jej â�žkoleÅ¼anekâ� â�“ masz mnie zÅ‚apaÄ‡, Å¼ebym nie upadÅ‚a na podÅ‚ogÄ™, sam fakt Å¼e mam na sobie to coÅ› jest doÅ›Ä‡ upokarzajÄ…cy.
-Ok. â�“ na jego twarzy pojawiÅ‚ siÄ™ szeroki uÅ›miech, jednak Ana wiedziaÅ‚a, Å¼e wolaÅ‚by byÄ‡ teraz z Lucy.
-ObiecujÄ™ Ci, Å¼e odbijÄ™ Ikera, kiedy tylko znajdziemy siÄ™ doÅ›Ä‡ blisko, potaÅ„czysz sobie z Lucyâ�¦ Kto wie, moÅ¼e nie tylko potaÅ„czysz.. â�“ puÅ›ciÅ‚a mu oczko.
Wstali i weszli w tÅ‚um, jak na zÅ‚oÅ›Ä‡ zaczÄ™Å‚a siÄ™ wÅ‚aÅ›nie wolna piosenka.
-To tylko taniec â�“ powiedziaÅ‚ i poÅ‚oÅ¼yÅ‚ sobie jej rÄ™ce na ramionach, swoje natomiast poÅ‚oÅ¼yÅ‚ na jej talii.
-No jakbym nie wiedziaÅ‚a.
ZaczÄ™li powoli koÅ‚ysaÄ‡ siÄ™ w rytmie muzyki. Ana jak najszybciej chciaÅ‚a znaleÅºÄ‡ siÄ™ w pobliÅ¼u Lucy i Ikera, wiÄ™c robiÅ‚a coraz to wiÄ™ksze kroki. Kiedy byli juÅ¼ doÅ›Ä‡ blisko Ana stanÄ™Å‚a.
-Odbijamy â�“ krzyknÄ™Å‚a i zÅ‚apaÅ‚a Ikera za rÄ™ce kÅ‚adÄ…c je sobie na biodrach, oplotÅ‚a jego szyjÄ™ swoimi i patrzÄ…c mu w oczy pilnowaÅ‚a Å¼eby nie spoglÄ…daÅ‚ na Lucy.
-I jak ci siÄ™ podoba bal przystojniaku? â�“ zaczÄ™Å‚a.
-Bardzo â�“ powiedziaÅ‚, a jego dÅ‚onie zjechaÅ‚y niÅ¼ej.
-Ahaa â�“ podniosÅ‚a jednÄ… brew. â�“ To dobrze.. Mam proÅ›bÄ™, mÃ³gÅ‚byÅ› mi przynieÅ›Ä‡ coÅ› do picia ? â�“ uÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™ zalotnie, a chÅ‚opak ruszyÅ‚ w stronÄ™ wielkiej misy w ponczem.
-Misja wykonana â�“ powiedziaÅ‚a do siebie poprawiajÄ…c ramiÄ…czka od sukienki.
OdwrÃ³ciÅ‚a siÄ™ idÄ…c w stronÄ™ wczeÅ›niej zajmowanego przez niÄ… krzesÅ‚a jednak siedziaÅ‚ na niej Cedrik.
PomachaÅ‚ do niej nieÅ›miaÅ‚o.
-Åšlicznie wyglÄ…dasz .
-Å»artujesz ?! CzujÄ™ siÄ™ w tym czymÅ› jak w kaftanie bezpieczeÅ„stwa- odparÅ‚a chÅ‚odno.
-Eh.. ZataÅ„czymy ?
-Ja nie taÅ„czÄ™â�¦
-To co robiÅ‚aÅ› z Rudym i Ikerem ?
-BujaÅ‚am siÄ™ w rytmie muzyki.
-To taniec.
-No wooooow. Nie taÅ„czÄ™ z takimi imbecylami jak ty. â�“ uÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™ wrednie.
-No Chyba Å¼e.
Nagle za Cedrikiem pojawiÅ‚ siÄ™ Edward, schodziÅ‚ schodami, stÄ…pajÄ…c pewnym krokiem na kaÅ¼dy stopieÅ„. Za nim szedÅ‚ Jasper, Ana dowiedziaÅ‚a siÄ™ wczeÅ›niej, Å¼e byÅ‚ on przybranym bratem Edwarda. SpojrzaÅ‚a w ich stronÄ™, nagle jej wzrok spotkaÅ‚ siÄ™ ze wzrokiem Edwarda. UÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™ nieÅ›miaÅ‚o. OdwzajemniÅ‚ uÅ›miech i zaczÄ…Å‚ iÅ›Ä‡ w jej stronÄ™. SpojrzaÅ‚a na Cedirka. Kiedy podniosÅ‚a wzrok Edward staÅ‚ juÅ¼ obok niej.
-ZataÅ„czysz ? â�“spytaÅ‚ uprzejmie wyciÄ…gajÄ…c w jej kierunku dÅ‚oÅ„.
-Z przyjemnoÅ›ciÄ… â�“ odparÅ‚a , podaÅ‚a mu swojÄ… i ruszyli w stronÄ™ tÅ‚umu, odwrÃ³ciÅ‚a siÄ™ i pomachaÅ‚a Cedrikowi uÅ›miechajÄ…c siÄ™ triumfalnie.
Po raz kolejny trafiÅ‚a na wolnÄ… piosenkÄ™, jednak tym razem bardzo siÄ™ z tego powodu ucieszyÅ‚a. PoÅ‚oÅ¼yÅ‚a swoje dÅ‚onie na zimnej szyi Edwarda, przeszedÅ‚ jÄ… dreszcz, chÅ‚opak poÅ‚oÅ¼yÅ‚ swoje dÅ‚onie na jej biodrach i przycisnÄ…Å‚ ja lekko do siebie. UÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™ i przywarÅ‚a do niego jeszcze bardziej. ZaczÄ™li taÅ„czyÄ‡.
-Zdajesz sobie sprawÄ™ z tego, Å¼e mogÄ™ czytaÄ‡ mu w myÅ›lach ? â�“ przerwaÅ‚ jej rozmyÅ›lania.
-Tak ? Co pojawiÅ‚o siÄ™ w jego mÄ…drej gÅ‚Ã³wce kiedy mnie porwaÅ‚eÅ› ? â�“ spytaÅ‚a szeptem.
-Scena w ktÃ³rej dusi mnie rÄ™koma, potem skacze po mnie, a pod koniec podpala moje niby martwe zwÅ‚oki.
-Ooâ�¦ Nie ma co.. Musisz siÄ™ go baÄ‡..
-Chyba zacznÄ™.. I pomyÅ›le o czÄ™stszym porywaniu ciebie, Å¼eby zrobiÄ‡ mu na zÅ‚oÅ›Ä‡.
-Å»eby tylko zrobiÄ‡ mu na zÅ‚oÅ›Ä‡ ? â�“ odparÅ‚a ze zÅ‚oÅ›ciÄ….
-No.. Nie tylko â�“ przysunÄ…Å‚ swojÄ… twarz do jej tak Å¼e ich usta dzieliÅ‚y centymetry.
-Nie wiem kim jesteÅ› i co takiego jest w tobie, ale bardzo mi siÄ™ to podoba â�“ powiedziaÅ‚a i zaczÄ™Å‚a go caÅ‚owaÄ‡.
Nagle niewinny pocaÅ‚unek przemieniÅ‚ siÄ™ w ostry wrÄ™cz brutalny, z samego centrum tÅ‚umu przenieÅ›li siÄ™ pod Å›cianÄ™ dziewczyna przyparÅ‚a go do niej mocno, jednak on niczego nie poczuÅ‚.
-ÅamiÄ™ swoje zasady â�“ wydyszaÅ‚ cicho.
-Ja swoje teÅ¼ â�“ powiedziaÅ‚a uÅ›miechajÄ…c siÄ™ Å‚obuzersko.
Z Sali przenieÅ›li siÄ™ na korytarz, nie przestajÄ…c siÄ™ caÅ‚owaÄ‡, weszli do jednej z Å‚azienek prefektÃ³w. Na jej samym Å›rodku znajdowaÅ‚a siÄ™ wielka wanna, mimo Å¼e nie byÅ‚o w niej wody weszli do niej. Ana oparÅ‚a siÄ™ o jej bok i przycisnÄ™Å‚a do siebie Edwarda. ZaczÄ™Å‚a rozpinaÄ‡ jego koszulÄ™. Lekko dyszaÅ‚a, chÅ‚opak zabraÅ‚ siÄ™ za zdejmowanie z niej sukienki, jednak mu to nie wychodziÅ‚o..
-Gdzie to coÅ› ma zapiÄ™cie ?!
-Tutaj â�“ pokazaÅ‚a mu i zsunÄ™Å‚a zamek bÅ‚yskawiczny w dÃ³Å‚.
Po dobrych piÄ™ciu minutach uporali siÄ™ z faÅ‚dami i koronkami, Å›miejÄ…c siÄ™ przy tym. Wreszcie Ana rozpiÄ™Å‚a pasek Edwarda i zsunÄ™Å‚a jego spodnie.
-Na pewno chcesz to robiÄ‡ z pierwszym lepszym chÅ‚opakiem wampirem ? â�“ nacisnÄ…Å‚ na sÅ‚owo â�žwampirâ�.
-Raz siÄ™ Å¼yje â�“ uÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™ i zaczÄ™Å‚a caÅ‚owaÄ‡ jego nagi tors. - Ej czekaj.. â�“ odepchnÄ™Å‚a jego rÄ™ce zjeÅ¼dÅ¼ajÄ…ce ku doÅ‚owi - PamiÄ™tasz ktÃ³reÅ› z tych zaklÄ™Ä‡ ?
-Nie wiem chyba jedno.. a Ty ?
-Jedno jedyne, mam nadziejÄ™, Å¼e wystarczy nie chce byÄ‡ sensacjÄ… w szkole â�“ zaÅ›miaÅ‚a siÄ™.
-Nie bÃ³j siÄ™..
-Nie boje â�“ siÄ™gnÄ™Å‚a po torebkÄ™ i wyciÄ…gnÄ™Å‚a z niej flakonik z eliksirem â�“ mam jeszcze to â�“ wypiÅ‚a jego zawartoÅ›Ä‡ i oddaÅ‚a siÄ™ Edwardowi.
Dyszeli gÅ‚oÅ›no, caÅ‚ujÄ…c siÄ™, biodra Edwarda ruszaÅ‚y siÄ™ w rÃ³wnym tempie. Ana jÄ™knÄ™Å‚a gÅ‚oÅ›no i opadÅ‚a bezwÅ‚adnie na dno wanny, Edward poÅ‚oÅ¼yÅ‚ siÄ™ koÅ‚o niej, oparÅ‚a swojÄ… gÅ‚owÄ™ na jego torsie, zimno bijÄ…ce od jego skÃ³ry powoli ochÅ‚adzaÅ‚o jÄ…, jej oddech stopniowo wracaÅ‚ do normalnego tempa.
-To wszystko co wygadujÄ… tamci chÅ‚opacy to prawda.
To nie byÅ‚o pytanie, raczej stwierdzenie.
-Nie â�“ odpowiedziaÅ‚a, wiedzÄ…c Å¼e Edward nie oczekiwaÅ‚ odpowiedzi.
-Czekaj. Czyli mÃ³wisz, Å¼e do niczego pomiÄ™dzy wami nie doszÅ‚o ?
-Nie â�“ spojrzaÅ‚a na niego i uÅ›miechnÄ™Å‚a siÄ™.
-Ahaa â�“ odwzajemniÅ‚ uÅ›miech i pocaÅ‚owaÅ‚ jÄ… w czoÅ‚o.

Italic - Patrycja, Bold - Beata. PostanowiÅ‚yÅ›my z PatrycjÄ…, Å¼e z okazji tego, Å¼e w temacie 'Co robisz obecnie - w tej chwili' doszÅ‚yÅ›my do 1000 odpowiedzi nie bÄ™dziemy rozdzielaÄ‡ tego odcinka na dwie, trzy czy ileÅ›tam czeÅ›ci.
Kocham Was, Patrycja teÅ¼!
Enjoy!